Το Σύνδρομο του Καλού Παιδιού: Όταν η αποδοχή γίνεται παγίδα

Μεγαλώσαμε για να είμαστε «καλοί». Αλλά τι συμβαίνει όταν η ανάγκη για έγκριση μάς απομακρύνει από τον εαυτό μας;

Το «σύνδρομο του καλού παιδιού» δεν αποτελεί επίσημη διαγνωστική κατηγορία, αλλά έναν ψυχολογικό όρο που περιγράφει ανθρώπους οι οποίοι έχουν μάθει να προσαρμόζονται, να ικανοποιούν και να φροντίζουν τους άλλους σε βάρος των δικών τους αναγκών. Στην παιδική ηλικία, το «καλό παιδί» ήταν εκείνο που δεν δημιουργούσε προβλήματα. Που δεν θύμωνε, δεν αντιμιλούσε, δεν διεκδικούσε. Που έπαιρνε αγάπη και επιβράβευση όταν ήταν ήσυχο, υπεύθυνο και ώριμο. Έτσι, η αποδοχή συνδέθηκε με την προσαρμογή.

Συχνά εμφανίζεται σε οικογένειες:

• όπου το παιδί έπρεπε να είναι «εύκολο» για να μην επιβαρύνει

• όπου τα συναισθήματα δεν είχαν χώρο

• όπου η αγάπη ήταν συνδεδεμένη με την επίδοση ή τη συμπεριφορά

• όπου υπήρχε συναισθηματική αστάθεια και το παιδί ανέλαβε ρόλο ρυθμιστή

Το παιδί μαθαίνει πως «αν είμαι καλό, θα με αγαπούν» & αυτό το μοτίβο το ακολουθεί στην ενήλικη ζωή.

Στην ενήλικη ζωή υπάρχουν κάποιοι τρόποι εκδήλωσης:

• Δυσκολία στο να πει όχι

• Έντονη ανάγκη για επιβεβαίωση

• Φόβος απόρριψης

• Καταπίεση θυμού

• Ανάληψη υπερβολικής ευθύνης

• Σχέσεις όπου δίνει περισσότερα από όσα λαμβάνει

Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για καλοσύνη. Πρόκειται για φόβο απώλειας της αγάπης.

Το «καλό παιδί» συχνά έχει κρυφό κόστος :

• Νιώθει εξάντληση

• Δεν γνωρίζει τι θέλει

• Δυσκολεύεται να βάλει όρια

• Νιώθει ενοχές όταν φροντίζει τον εαυτό του

Και κάπου εκεί, εμφανίζεται το εσωτερικό κενό. Γιατί η ταυτότητα χτίστηκε γύρω από το «πώς να είμαι αποδεκτ@» και όχι γύρω από το «ποιός είμαι πραγματικά».

Η απελευθέρωση δεν σημαίνει να γίνεις από το καλό παιδι-το κακό, σημαίνει να επιτρέψεις στον εαυτό σου να είναι ολόκληρος.

Η ψυχοθεραπεία βοηθά:

• να αναγνωρίσεις τις ρίζες του μοτίβου

• να μάθεις να αντέχεις τη δυσφορία της μη αποδοχής

• να βάλεις όρια χωρίς ενοχή

• να επανασυνδεθείς με τις αυθεντικές σου ανάγκες

Το ζητούμενο δεν είναι να σταματήσεις να είσαι καλ@. Είναι να μην χρειάζεται να είσαι καλ@ για να αξίζεις αγάπη.