Όταν αφήνεις τον έλεγχο, αρχίζει η ελευθερία.
Η αποδοχή των ορίων σου δεν είναι παραίτηση – είναι ο δρόμος προς την ηρεμία και τις πιο αληθινές σχέσεις.
Πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να προσπαθεί να ελέγξει καταστάσεις, ανθρώπους ή αποτελέσματα που τελικά δεν εξαρτώνται από σένα; Η ανάγκη για έλεγχο είναι βαθιά ανθρώπινη. Μας δίνει αίσθηση ασφάλειας και προβλεψιμότητας. Όταν όμως προσπαθούμε να ελέγξουμε τα πάντα, το αποτέλεσμα είναι συνήθως το αντίθετο-περισσότερη ένταση, απογοήτευση και εξάντληση. Η ψυχική ηρεμία ξεκινά από μια απλή αλλά καθοριστική διάκριση: τι είναι μέσα στον έλεγχό μου και τι είναι έξω από αυτόν.
*Τι είναι μέσα στον έλεγχό μου:
Αφορά όσα εξαρτώνται άμεσα από τις δικές μου επιλογές και συμπεριφορές:
οι σκέψεις που θα καλλιεργήσω
ο τρόπος που θα μιλήσω
τα όρια που θα βάλω
η προσπάθεια που θα κάνω
το αν θα ζητήσω βοήθεια
το πώς φροντίζω τον εαυτό μου
οι αποφάσεις μου
Δεν μπορούμε πάντα να επιλέξουμε τι νιώθουμε, μπορούμε όμως να επιλέξουμε πώς θα δράσουμε.
*Τι είναι έξω από τον έλεγχό μου:
Εδώ βρίσκονται όλα όσα, όσο κι αν προσπαθήσω, δεν καθορίζονται από εμένα:
η συμπεριφορά και τα συναισθήματα των άλλων
το παρελθόν & το μέλλον
οι απόψεις που έχουν για μένα
οι τελικές εκβάσεις
τα απρόβλεπτα γεγονότα
Η προσπάθεια ελέγχου αυτών των παραγόντων οδηγεί σχεδόν πάντα σε άγχος και αίσθηση αποτυχίας.
Συχνά μεγαλώνουμε με το μήνυμα ότι αν προσπαθήσουμε αρκετά, μπορούμε να τα καταφέρουμε όλα. Αυτό όμως δεν είναι πάντα ρεαλιστικό στις σχέσεις αλλά και στη ζωή. Έτσι καταλήγουμε να πιστεύουμε:
«αν κάνω το σωστό, ο άλλος θα αλλάξει» , «αν είμαι τέλει@, δεν θα με απορρίψουν». Κι όταν αυτό δεν συμβαίνει, κατηγορούμε τον εαυτό μας.
Και έρχεται το μήνυμα της αποδοχής. Αποδοχή δεν σημαίνει παραίτηση. Σημαίνει ότι σταματώ να ξοδεύω ενέργεια σε μάχες που δεν μπορώ να κερδίσω και επενδύω εκεί που πραγματικά μπορώ να επηρεάσω κάτι. Είναι η μετάβαση από το: «πώς θα τον κάνω να…» στο «πώς θέλω εγώ να σταθώ απέναντι σε αυτό;»
Όταν νιώθεις να σε κατακλύζει το άγχος, ρώτησε: «Αυτό που με απασχολεί αυτή τη στιγμή, εξαρτάται πραγματικά από μένα;» Αν ναι → ποια μικρή πράξη μπορώ να κάνω; Αν όχι → μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να το αφήσει;
Όταν το καταφέρνω έρχονται και οι πρώτες αλλαγές.
✔ μειώνεται η ενοχή
✔ αυξάνεται η αυτοεκτίμηση
✔ οι σχέσεις γίνονται πιο καθαρές
✔ νιώθω περισσότερη εσωτερική σταθερότητα
✔ σταματώ να εξαντλούμαι
Ο έλεγχος δεν είναι παντοδυναμία. Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζω πού τελειώνω εγώ και πού αρχίζει ο άλλος. Και εκεί, ακριβώς, γεννιέται η ελευθερία.